مرور رده

یادداشت و دل‌نوشته

سایۀ یک درخت بود و یک بطری آب…

سید علی جبلّی/ سال 1383 وارد دانشگاه شدم و در رشتۀ تکنولوژی محیط‌ زیست در مقطع کاردانی تحصیل کردم که با توجه به نوع رشتۀ تحصیلی با شغل محیطبانی و محیط‌‌زیست بیشتر آشنا شدم و طولی نکشید که متوجه شدم شغل محیطبانی چقدر با روحیات و خصوصیات…
ادامه مطلب ...

احترام آب را داشته باشیم

فاطمه جعفری/ کودکی که تازه دیده باز می‌کند1، از درون یک دنیای آبی به دنیای خاکی پای نهاده است. جنین در رحم مادر با ریه‌هایی بسته و بدون اکسیژن در آب شناور است و این گونه است که این گفتار صادق می‌شود: «و همه‌چیز زنده به آب است»2 و آدمی پیش…
ادامه مطلب ...

کبوترها، کلاغ‌ها، گنجشک‌‌ها…

ساره قمی/ برای من که در تهران بزرگ شده‌ام تصویر پرنده به سه شکل اصلی منتهی می‌شود: کبوتر، کلاغ و گنجشک . هر بار که می‌گویند کسی پر کشید، او در خیال من صاحب آن دو بال می‌شود و فقط کافی است همان لحظه به دور و برم نگاه کنم تا ببینمش! همان…
ادامه مطلب ...

وقتی رودخانه‌ها می‌خشکند

مانیا شفاهی/فرد پییرس می‌گوید که این کتاب جست‌وجویی برای آغاز زندگی رودخانه‌ها نیست بلکه جست‌وجویی برای چگونگی مرگ آن‌هاست. فرد پییرس روزنامه‌نگار و نویسندۀ اهل انگلستان که بیش از هر چیزی به مسائل و مشکلات جهانی محیط زیست نظیر…
ادامه مطلب ...

گیلان ؛ آن خاک زرافشان زایندۀ ایران

علی دهباشی/ خوشحالم که صنوبر پس از یک دور بر فراز آسمان ایران اینک در گیلان به زمین نشسته‌ است و مهمان گیلان است. هنگامی که سخن از گیلان به‌میان می‌آید بدیهی‌ست که جغرافیای طبیعی گیلان نخستین نشانه‌ای ا‌ست که در ذهن متبادر می‌شود و خاطراتی…
ادامه مطلب ...

باران و برف خود تقویم‌اند؛ کاش دوباره آسمان با ما شوخی کند

ساره قمی/ باران، برف، باد، بوران و یخ بندان خود تقویم‌اند. عمۀ پدر می‌گفت: ایرج را همان سال به دنیا آوردم که یک متر برف آمده بود و مجبور شده بودند برای آوردن قابله وسط کوچه میان برف تونل بزنند و گوهر را همان سال که یک هفتۀ تمام باران…
ادامه مطلب ...

همه‌چیز حرمت داشت!

ساره قمی/ بچگی‌ها که کوه می‌رفتیم یا دشت و دمن، همیشه پوست هندوانه‌ای بود که بعد از تراشیده‌شدن با قاشق کنار رودخانه‌ای رها شده و تصویر ناخوشایندی را به‌جای گذاشته بود! حالا که فکر می‌کنم، می‌بینم آن‌قدرها هم ناخوشایند نبود! یعنی آن موقع‌ها…
ادامه مطلب ...